داشتن نشريه براي هر شهري از واجبات است حال اين نشريه ماهنامه باشد يا فصلنامه مهم نيست اماچه بهتر كه هفته نامه يا روزنامه باشد. درشهر ما  ماهنامه اي به نام    "بي كران"توسط فرهنگسراي شهرداري تدوين وچاپ مي شودوتاكنون (ارديبهشت 86) 26شماره ازآن به دست خوانندگان رسيده است ( يعني دوسال ودوماه قدمت !)

براي نويسنده اين سطور كه بانشريات بيگانه نيست والبته ادعايي دراين زمينه ندارد گنجاندن عناوين متفاوتي از روان شناسي گرفته تاسياست ، موسيقي ، ورزش ، نانو تكنولوژي و... آن هم در گستره اي ملي و درنشريه اي كه درتيراژ محدود به شهرونداني درشهري 17000نفري ارائه مي شود چندان قابل هضم نيست ؛ اگر گردانندگان اين نشريه كه براي تدوين مطالب ورساندنش به دست مخاطبان رنج زيادي متحمل مي شوند ، اهداف خود را  محدودتر نموده ومحتواي ماهنامه را براين اساس تدوين كنندورويكرد بومي را درآن باجديت دنبال نمايندمخاطباني بيش از گذشته خواهند يافت.

طرح شناسايي وآموزش خبرنگاران جوان محلي واستفاده ازاخبار آنان برهمين اساس  توسط نگارنده به شوراي اسلامي شهر چمگردان ارائه شده ومي تواند برغناي مطالب ماهنامه بيفزايد.

به نظر مي رسد بيكران بايد ابتدا " كران " خود رامشخص كند تابداند تاكجا مي تواند گام بردارد ونيز چشم تيزبين شهروندان چمگرداني باشد تادر نقش ناظر امين مردم بر شهرداري وساير ادارات وارگان هاي دولتي وخصوصي وحتي يكايك شهروندان به عنوان عامل كنترل اجتماعي عمل نمايد.

فكر مي كنيد " بي كران " براي اين تصميم آماده است ؟ چه موانعي برسر اين تصميم قرار خواهند گرفت ؟

ايا روزي خواهد رسيد كه شهروندان اين شهر براي دريافت شماره جديد نشريه شهرشان لحظه هارا بشمارند ومطالب آن رابي كم وكاست بخوانند؟

نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم خرداد 1386 ساعت 0:36 توسط اکبر حسامی
| موضوع مطلب ( شورا,شهردار,شهروند )| لینک ثابت [ ]