چَمگُردان درجنوب دشت طبس (محل استقرار کارخانه ذوب آهن) ودرشمال زاینده رود استقرار یافته وزاینده رود ازجنوب آن می گذرد.اگر تاریخ چمگردان را ورق بزنیم به نام بِـوِه  برمی خوریم وآن روستایی بوده درغرب چمگردان کنونی که درزمان آبادی برای خود آب وملک مشخص وقلمرو معیّن داشته است وبنابر اقوال محلّی باحمله افغان ها درپایان دوره صفوی وبه قولی باحمله مغول ویران شده واندک بازماندگان آن به مناطق دیگر کوچیده اند .گفته می شود که چمگردان ، همزمان با «بوه » ایجاد شده وپس ازویرانی بوه با جذب مهاجران آن گسترش یافته است . هم اکنون مزارع کشاورزی موجود ، عناوینی مثل «صحرای بوه» و«صحرای گُردان » دارند واین ، خود،گویای جدایی جغرافیایی این دو آّبادی قدیمی است .

بدون بزرگنمایی، برنج چمگردان مرغوب ترین برنج لنجان است وکشاورزان این دیار درکاشت ، داشت وبرداشت آن استاد وزنان هنرمندش درپختش ماهر وبا سلیقه اند.

جمعیت چمگردان بنابر آخرین سرشماری (1385) بالغ بر17000نفر شمارش شده است که ساکنان بومی ومهاجرانی اغلب بختیاری و اهل استان فارس ترکیب جمعیتی آن راتشکیل می دهند ولی اکثریت مطلق با بومیان است .

برای آگاهی از ویژگی های جغرافیایی ، تاریخی وفرهنگی چمگردان رجوع کنید به کتاب :

نوشته شده در یکشنبه پنجم فروردین 1386 ساعت 8:7 توسط اکبر حسامی
| موضوع مطلب ( تاریخ وفرهنگ چمگردان )| لینک ثابت [ ]